dinsdag 23 januari 2018

Met korting geshopt

Zaterdag, na de grote kledingkast-schoningsactie, was ik tot de conclusie gekomen dat ik nog wat basics kon gebruiken in de vorm van sokken, shirts, slips, leggings, hemden en pyjama's.  Zondag gooide mijn rug roet in het eten en kon ik de moed niet opbrengen om rustig in de rekken te snuffelen. Vandaag ging ik in de herkansing en aansluitend aan mijn bezoek bij de huisarts liep ik even bij de Hema binnen. 

De Hema is al jaren een van mijn favoriete winkels maar sinds ik vorig jaar de klantenpas-app heb geinstalleerd en lid ben geworden van 'meer-Hema' word ik helemaal blij van shoppen bij de Hema. Elke euro die ik besteed levert mij een punt op en deze punten kunnen ingewisseld worden voor kortingvouchers. Soms stelt de korting niet zo veel voor, soms heb je meer geluk. Zoals vandaag.  

Dankzij de aanschaf van twee matrassen afgelopen zondag bezit ik momenteel meer dan voldoende meer-Hema punten. Ik keek eens naar mijn boodschappenlijstje en 'kocht'  voor 200 punten een voucher die bij een besteding van € 70,00 of meer een korting van € 15,00 op zou leveren. Uiteindelijk kocht ik 3 paar sokken, 2 hemden met normale bandjes, 2 hemden met spaghettibandjes (die ik nu heb beginnen na 18 jaar wat sleets te raken), 3 heupslips, 1 gewone slip, 3 leggings en 1 pyjama. Dit geheel bezorgde mij niet alleen de € 15,00 korting vanwege de voucher, maar daarboven op vanweg de sokken (3 voor 2), heupslips (3 voor 2) en hemdjes met spaghetti-bandjes (2 met korting) nog eens € 10,50 korting. En nieuwe punten! Laten we dat ook niet vergeten.

Ik blijf er versteld van staan hoeveel een mens, door een klein beetje op te letten en minime inspanning, kan besparen. Maar ook hoe verslavend het 'korting-pakken' is. Een soort sport eigenlijk. Eentje waar ik steeds beter in word zonder door te slaan naar 'kopen vanwege de korting'. Want de korting mag nog zo hoog zijn, als ik het item niet nu of in de zeer nabije toekomst nodig heb beland het niet in mijn kar.  

Let jij op korting?

Erfelijk belast: Cholesterol

Eind vorig jaar kreeg ik een uitnodiging om deel te nemen aan het bevolkingsonderzoek 'baarmoederhalskanker'. Ik maakte een afspraak en vroeg gelijk voor een verwijzing voor een bloedonderzoek. Eens per jaar diverse functies zoals lever, nieren, bloedsamenstelling en vitamine / mineralen gehaltes laten checken is met mijn medicijngebruik in combinatie met glutenvrij eten geen overbodige luxe.

Vandaag mocht ik mij bij de huisarts melden voor het onderzoek. Met enige moeite, maar wel al een stuk soepeler dan gisteren gedacht, nam ik op de onderzoekstafel plaats. Aansluitend aan het onderzoek kreeg ik nog wat informatie en ik vroeg of de uitslagen van het bloedonderzoek al binnen waren. Dat waren ze. Ik ben volledig goedgekeurd alleen mijn slechte cholesterol is slecht. Het is nog niet echt problematisch want mijn goede cholesterol is goed maar toch... het omslagpunt komt dichterbij. Oeps. 

Nu ben ik ooit naar deze huisartsenpraktijk overgestapt omdat hier de mentaliteit 'stop er maar een pilltje in' niet heerst maar er altijd eerst naar andere oplossingen wordt gekeken. Zo ook dit keer. Na wat aanvullend onderzoek (bloedruk, pols en saturatie zijn goed) en  vragen beantwoord te hebben (pluspunt: ik rook niet, minpunt: moeder en broer hebben beide een hoog cholesterol waardoor de kans dat ik erfelijk belast ben enorm is) kreeg ik de opdracht mee om 1. nog beter op mijn voeding te gaan letten, 2. rode rijst gist te gaan slikken en 3. over zes maanden nogmaals bloed te laten prikken om te zien punt 1 en 2 hun vruchten afgeworpen hebben. Zo niet, dan wordt de chemische oplossing overwogen. Wordt vervolgd dus!


maandag 22 januari 2018

Een goed begin...

Een goed begin is het halve werk. Grote vraag is alleen: Wanneer is iets een goed begin, en wanneer spreek je over een %&5$#**&*&-begin? Inderdaad, grote vraag want hoewel op je eerste vakantiedag krom lopen van de pijn in je rug/bovenbeen op het eerste gezicht in de categorie %&5-ect valt zit er ook een voordeel aan. Een kleintje, maar toch: Met het rust nemen zit het nu wel goed. Hoewel, zit? Zitten gaat niet echt lekker. Tenminste, op de bank. Op een rechte stoel gaat meer dan aardig. Liggen gaat ook prima en als ik eenmaal sta en/of loop, ga ik als een kieviet. Alleen opstaan is lastig en dan vooral van de bank. 

Ondanks alle ellende heb ik niet stilgezeten vanmorgen. Ik heb nieuwe matrassen voor Zoon en mij besteld, ik heb geregeld dat de oude exemplaren door de gemeente opgehaald worden. Ik heb al met een stofdoek lopen zwaaien, de stofzuiger is al uit zijn hok geweest en laatste was van het weekend hangt. De eerste was voor deze week kan nog wel een dagje in de mand blijven liggen. Een deel van de sinds zaterdag overtollige kleding ligt in de kledingcontainer, de rest heb ik bij de kringloop afgeleverd. De boodschappen voor vandaag en morgen zijn binnen en ik heb al heel even op de dijk gestaan. 

Nog meer doen zou niet meer als vakantie klinken maar als een gewone vrije maandag. En als er een ding is wat ik vandaag niet wil... dan is dat het vakantiegevoel plaatsmaakt voor het gevoel van een gewone vrije maandag. Dus ik kies voor 'Een goed begin... '.