zaterdag 3 februari 2018

Welverdiende rust.


Toen Mam ons gisteren weg stuurde met de melding, 'Jullie hoeven hier echt niet te blijven wachten tot ik dood ben' dachten wij dat zij ging pogen om te sterven zoals zij de laatste jaren had geleefd. Alleen en iedereen zo veel mogelijk op afstand houdend. 

Vandaag, tegen kwart voor twee konden SchoonZus en ik haar eenzaam geworstel niet meer aanzien. SchoonZus pakte haar hand en ik legde mijn hand op haar schouder. Mam trok haar hand niet terug, maakte geen schokkende bewegingen om mijn hand van haar schouder te krijgen. Integendeel. Langzaam werd haar ademhaling rustiger en rustiger. Als ik mijn hand even boven haar schouder hield dan trok zij haar schouder extra hoog op om het contact te herstellen. 

Om kwart voor drie blies zij haar laatste adem uit en daarmee kwam er een einde aan een lijdensweg die meer dan lang genoeg heeft geduurd. Mam heeft geen pijn meer. Die wetenschap maakt dat dit afscheid nauwelijks scherpe randjes kent. Maakt het verdriet dragelijk. Mam heeft haar welverdiende rust.



32 opmerkingen:

  1. Fijn dat op het laatst het contact jullie goed deed. Gecondoleerd Rianne

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je HansS. Bedankt voor je verhalen en je luisterend oor afgelopen donderdag. Het heeft mij geholpen dingen in perspectief te plaatsen.

      Verwijderen
  2. Gecondoleerd lieve Rianne. Fijn dat je moeder nu haar welverdiende rust heeft. Veel sterkte, ik denk aan je. X

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lieffie, wat fijn dat je bij haar was. Het is goed dat je moeder rust heeft. Maar toch is het zo verdrietig. Een dikke knuffel en heel veel sterkte voor jullie allemaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Gecondoleerd Rianne. Mooi dat het contact zo was op het laatst.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Carina. Het contact was inderdaad mooi zo op het eind.

      Verwijderen
  5. Jullie hebben haar echt geholpen, zo. Dat ze nu rust mag hebben! En jullie het gemis makkelijker kunnen dragen. Sterkte

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je. Ondanks de wetenschap dat het beter is voor haar valt het toch niet mee...

      Verwijderen
  6. Fijn dat ze nu mag rusten. Gecondoleerd en sterkte met het gemis.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Gecondoleerd Wiebel. Sterkte de komende periode...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat mooi dat jullie haar zo konden bijstaan. En dat je moeder dat toestond. Wens je sterkte met de regeldingen in de komende tijd en het verwerken van het verlies. Je bent een lieve dochter denk ik.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je. De ervaring leert dat er pas na het regelen ruimte is voor voelen. Maar het gemis is er al.

      Verwijderen
  9. Goed gedaan, ze heeft het vast gevoeld dat jullie het er mee eens waren dat ze zou gaan. Voor haar was het leven klaar en nu kan ze rusten! Gecondoleerd Rianne.. en sterkte de komende tijd! Knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mijn deelneming! Je schrijft, dat je er vrede mee hebt, maar toch kom je emotioneel enige tijd in een achtbaan terecht. Toen mijn moeder overleed (bijna 95 jaar) hadden we er ook vrede mee. Maar de emoties moet je toch verwerken. Sterkte daarmee.
    pjotr

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Pjotr. Ik ken de achtbaan. Mijn vader is bijna vijf jaar geleden overleden en zo af en toe wellen de tranen om zijn afwezigheid spontaan op. Dat zal nu niet anders zijn, die momenten van missen. x

      Verwijderen
  11. Ach wat verdrietig en tegelijk ook fijn. Het is dubbel nietwaar? Gecondoleerd en veel sterkte. Succes met het regelen van een en ander.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Lieve Rianne,
    Gecondoleerd met het overlijden van je moeder. Het is waar: haar lijden is over, maar ze blijft altijd je moeder en die wil je het liefst bij je houden.
    Heel mooi zoals jullie haar laatste stukje hebben begeleid. Ze had het nodig en dat hebben jullie aangevoeld. Dichter kun je bij een mens niet komen...
    Heel veel sterkte ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Sterkte voor de komende dagen en het missen daarna

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ondanks dit verdrietige blog toch ook heel mooi om te lezen dat jullie er bij konden zijn. Haar konden begeleiden met het starten van haar nieuwe reis. Een brok in mijn keel, van dit blog maar ook van herkenning.
    Gecondoleerd. Ik wens je heel veel sterkte met het verlies van je lieve moeder.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel. Voorlopig hebben we het druk... Weinig tijd om te missen..

      Verwijderen

Reacties zijn welkom. Altijd!